معضل بزرگ کاریابی، عدم دارا بودن مهارت فنی

­­­­­­­معضل بزرگی که امروزه در مبحث ایجاد شغل در کشور با آن روبه ­رو هستیم، وجود حجم عظیمی از فارغ التحصیلان رشته­ های دانشگاهی است که با حداقل مدرک کارشناسی در پی کار می­ گردند. در این میان دو عامل بازدارنده در بازار کار وجود دارد که درمقابل حضور این افراد ایستادگی می­ نماید: میزان بالای پایه حقوق افراد تحصیل کرده و همچنین این افراد در اکثر مواقع فاقد مهارت­ های فنی لازم هستند.

پیرامون مورد اول در ابتدا باید یک فرهنگ‌سازی بزرگی در جامعه صنعتی-بازار صورت پذیرد تا با این واقعیت روبه‌رو شوند که میزان هزینه‌ای که صرف آموزش فرد با درجه تحصیلات کم­تر می­ نمایند و میزان ضرر وارده از اشتباهات این افراد بیش­تر از هزینه استخدام افراد با تحصیلات بالاتر است. پس باید صاحبان مشاغل را به گونه­ ای توجیه نمود که با استخدام افراد تحصیل کرده ضرر و زیان و همچنین هزینه و مدت زمان آموزش را کاهش می ­دهند.

اما مورد دوم بحثی است که کاملا مربوط به نحوه و فضای آموزش در مقاطع بالای تحصیلاتی در کشور است. چیزی که با آن در آموزش عالی روبه­ رو هستیم تمرکز بیش از اندازه برروی تحصیل نظری است تا تحصیل کاربردی. چنان‌چه این تفکر غالب را در پروژه‌های انجام گرفته در سطح دانشگاه‌ها نیز مشهود است،پروژه‌هایی به دور از مشکلات صنعت و بازار کشور و متمرکز برروی مسائل نظری پیچیده صرف. این امر سبب می ­شود که دانشگاه کشور بیش از آن‌که مهندسین راهگشا برای مشکلات صنعت پرورش دهد، دانشمندانی برای فعالیت برروی حوزه های نظری و آزمایشگاه‌ها پرورش می‌دهد. این امر سبب می­شود دانش فنی دانشجویان نسبت به دانش نظری آن­ها کاهش یابد. در این بین به ارتباط بسیار ضعیف دانشگاه با صنعت نیز باید اشاره نمود، با وجود واحدی با عنوان کارورزی برای حضور دانشجویان در صنعت، بسیار به این واحد از هر سه طرف دانشگاه، دانشجو و صنعت بی مهری می­شود. زمانی که تا دانشجو در محیط صنعت و بازار قرار نگیرد نمی ­تواند اطلاعات و دانش نظری خود را با مشکلات و اتفاقات موجود در محیط بیرون دانشگاه وفق دهد و زمانی که از این محیط خارج و وارد محیط کار می­شود مانند بیگانه در این محیط به دنبال کاری می­ گردد مرتب با رشته تحصیلی خویش با مزایای مناسب برای شروع کار.

مشکلات پیدا نمودن کار، مشکلات کار، Job Problems ، Lack of Technical ability، نبود توانایی فنی

این اتفاقات دست در دست هم می‌دهند تا با این پدیده روبه‌رو شویم که مدیرکل تعاون، کار و رفاه اجتماعی استان تهران در نطقی اعلام نمود که 78 درصد جویندگان کار در تهران فاقد مهارت‌های فنی هستند که در حال حاضر فارغ التحصیلان دانشگاهی ضمن آشنا نبودن با فضای کسب و کار فاقد مهارت‌های لازم فنی نیز هستند.

این خبر خود گواه آن است که در فضا حاکم بر آموزش عالی کشور باید تغییرات عمده‌ای ایجاد شود علی‌الخصوص برو نحوه نگرش به دانشگاه و ارتباط آن با صنعت. علاوه‌بر این خود دانشجویان نیز از این موضوع اطلاع یابند که مازاد بر واحدهایی که در دانشگاه پشت سر می‌گذارند نیاز به آموزش‌هایی بیش‌تر از این‌ها نیز دارند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *